Vadim Gladyshev

In het kort

• Professor geneeskunde aan Brigham and Women’s Hospital en Harvard Medical School, en een van de toonaangevende onderzoekers naar de biologie van veroudering.
• Werd eerst bekend met zijn werk over selenium en selenoproteïnen: hij bracht het volledige ‘selenoproteoom’ van de mens in kaart.
• Bestudeert waarom sommige diersoorten veel langer leven dan andere, onder meer via genoomonderzoek bij de naakte molrat en andere langlevende soorten.
• Zijn lab ontwikkelt biomerkers van veroudering, zoals epigenetische en andere ‘klokken’, en toonde in 2023 dat biologische leeftijd tijdelijk stijgt bij zware stress en weer daalt bij herstel.
• Kreeg in 2013 de NIH Director’s Pioneer Award en onderzoekt hoe verjonging gemeten en eventueel bereikt kan worden, met kritische aandacht voor wat zulke claims echt betekenen.
• Hij publiceert veel samen met andere teams over ingrepen die bij dieren de levensduur verlengen, zoals calorierestrictie en rapamycine, en zoekt naar gemeenschappelijke moleculaire kenmerken daarvan.
• Wat je ermee kunt: biologische-leeftijdstesten zijn nog vooral onderzoeksinstrumenten; één meting zegt weinig, zeker vlak na ziekte of stress.